Sta even stil voor je deelt
8-1-2026
Op social media zien we steeds vaker foto’s van kinderen waarbij gezichten zijn afgedekt met stickers of emoji’s. Dat gebeurt uit bescherming en zorg. Begrijpelijk. Maar in de huidige digitale wereld werkt deze manier van beschermen niet meer zoals veel mensen denken.
Moderne technologie kijkt anders naar beelden. Niet alleen naar wat zichtbaar is, maar ook naar wat ontbreekt. Omgeving, houding en context geven al veel informatie prijs. Een sticker voelt veilig, maar vormt technisch gezien geen blokkade. Het kan zelfs extra aandacht trekken omdat het laat zien dat er iets wordt verborgen. Voor systemen die beelden verzamelen, vergelijken en nabootsen is dat geen obstakel, maar input.
Wat dit extra gevoelig maakt, is dat beelden die onschuldig lijken, digitaal blijven bestaan en los van de oorspronkelijke bedoeling kunnen worden gebruikt. Zeker bij kinderen vraagt dat om extra voorzichtigheid.
Dit gaat niet over angst of schuld. Het gaat over bewustwording. Oude beschermingsmechanismen passen niet altijd meer bij nieuwe technologie. Net zoals we hebben geleerd om voorzichtig te zijn met het delen van namen en locaties, moeten we ook anders gaan kijken naar beeld.
De belangrijkste bescherming zit niet in afplakken, maar in de afweging vooraf. De vraag of een foto online thuishoort, wie hem kan zien en waar hij terecht kan komen.
Niet alles wat kan, hoeft gedeeld te worden. En soms is niet plaatsen de meest verstandige keuze.
